#83 - Amber Smith || Co mnie zmieniło na zawsze

W swoim czytelniczym życiu zetknęłam się już kilka razy z powieściami, które poruszały temat gwałtu. Jednak „Co mnie zmieniło na zawsze” było zupełnie inną powieścią od tamtych. Zdecydowanie jest to pozycja, która się wyróżnia i warto zawrócić na nią uwagę, ale mimo tego strasznie trudno mi jest ją ocenić. Nie zrozumcie mnie źle. To jest naprawdę dobra historia, ale mam wobec niej trochę mieszane uczucia. 

To nie liceum ją zmieniło. To gwałt.

Pewnego wieczoru najlepszy przyjaciel jej brata – niemal członek rodziny – sprawia, że świat Eden wywraca się do góry nogami. To, co kiedyś wydawało się proste, teraz jest skomplikowane. To, co kiedyś wydawało się prawdą, teraz jest kłamstwem. Ci, których kiedyś kochała, teraz budzą tylko jej nienawiść. Nic już nie ma sensu. Wie, że powinna powiedzieć komuś o tym, co się stało, ale nie może tego zrobić. Więc ukrywa to w sobie, głęboko. Ukrywa też to, kim kiedyś była – bo teraz jest już inna. Na zawsze. 

Lubimyczytac.pl

NAJBARDZIEJ IRYTUJĄCA BOHATERKA - Bella kontra Anastasja

Sprawność fizyczna

To co najbardziej mnie denerwowało podczas czytania Zmierzchu to właśnie niezdarność Belli. Rozumiem, że Mayer chciała wykreować postać, która nie jest dobra w sporcie i jest niezdarą, ale moim zdaniem znacznie przesadziła. Nie wierze, że nie można przejść po lesie, aby ani razu się nie przewrócić, a to co było na lekcji wf to już nie wspomnę.

Natomiast Anastasja też była trochę kreowana na taką niezdarną dziewczynę, ale pani James o dziwo nie przekombinowała i oprócz tej wpadki w gabinecie Greya, kiedy to się przewróciła pod względem koordynacji ruchowej była całkiem znośna.

BELLA - 1

ANASTASJA - 0

Parę słów o konferencji "Oblicza Wampiryzmu"

Stowarzyszenie Badaczy Popkultury Trickster po raz kolejny zorganizowało konferencje naukową. Tym razem pod obiekt badań wzieli postać wampira. 2 i 3 grudnia we Wrocławiu odbywały się wykłady, na które słuchacze mieli wstęp wolny. Nie mogłam ominąć takiego wydarzenia i wybrałam się na jedną z wielu konferencji. 

#82 - Lauren Oliver || Panika

Nigdy nie miałam ochoty na zapoznanie się z twórczością Lauren Oliver, chociaż słyszałam o niej bardzo wiele dobrych opinii. Jednak gdy na rynku wydawniczym pojawiła się Panika, wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Ciągnęło mnie do niej mimo często słyszanych kiepskich opinii. Panika już za mną, a więc co o niej sądzę?

Wyobraź sobie senne, pogrążone w beznadziei miasteczko.

Wyobraź sobie dziewczynę, która nie wierzy, że może ją spotkać coś dobrego.

Wyobraź sobie grę, w której każdy musi podjąć śmiertelne ryzyko, by wygrać wielką nagrodę – przepustkę do lepszego życia.

Ta gra to Panika. Nikt nie wie, kim są sędziowie, którzy wymyślają zadania i czuwają nad przebiegiem rywalizacji. Uczestnicy zostają zmuszeni do przesunięcia własnych granic, do wyjścia poza strefę bezpieczeństwa, do stawienia czoła najgłębszym lękom.

Dziewczyna ma na imię Heather. Od zawsze pogardzała grającymi w Panikę. Ale kiedy jej chłopak odchodzi do innej, pełna wściekłości, bólu i rozpaczy zmienia swoje podejście i decyduje się przystąpić do rywalizacji. Nigdy nie spodziewała się, że to zrobi. Aż do tego lata.

#81 - Carina Bartsch || Lato koloru wiśni

Jakiś czas temu Angelika z kanału Jeszcze jeden rozdział polecała powieść Cariny Bartsch „Lato koloru wiśni”. Nie miałam w najbliższych planach sięgać po tę pozycję, ale gdy zobaczyłam ją w bibliotece pomyślałam, a czemu by nie. Ogromnie się ciszę, że wzięłam ją z półki bibliotecznej, bo tak świetnie dawno się nie bawiłam przy czytaniu, nie licząc mojego ukochanego Chłopaka na zastępstwo, z którym „Lato koloru wiśni” może konkurować.

Lekkie love story utrzymane w konwencji romansu akademickiego. Emely, obdarzona odrobinę sarkastycznym poczuciem humoru studentka literaturoznawstwa, szczerze cieszy się z przeprowadzki jej najlepszej przyjaciółki do Berlina. Nie wie jeszcze, że szalona Alex zamierza zamieszkać w mieszkaniu swojego brata, przystojnego, szmaragdowookiego bruneta, z którym Emely łączą niemile wspomnienia. Na szczęście wkrótce dziewczyna otrzyma romantyczny mail od tajemniczego wielbiciela...

#80 - Agata Czykierda - Grabowska || Jak powietrze

Jak powietrze określone było pierwszą polską powieścią New Adult, co wywołało wśród czytelników duże poruszenie i zaciekawienie. Ja również nie mogłam przejść obojętnie przed kolejną już powieścią wydaną przez Agnieszkę Czykierdę Grabowską. Jakie są moje wrażenia i czy polecam twórczość autorki? O tym już za chwile. 

Zwykła dziewczyna, zwykły chłopak, niezwykła miłość.

Niektórym może się wydawać, że Oliwii niczego nie brakuje – przystojny chłopak, świetne studia, wieczory spędzane w warszawskich klubach. Ale gdy los stawia na jej drodze Dominika, w jego bursztynowych oczach dziewczyna dostrzega coś, czego nie dał jej wcześniej nikt inny.

Dominik mieszka w obskurnej kamienicy na Pradze i musi zajmować się młodszym rodzeństwem. W jego życiu nie ma miejsca na rozrywki ani nawet na marzenia.

Choć pochodzą z dwóch różnych światów, wkrótce okazuje się, że nie mogą bez siebie żyć. On przynosi jej długo oczekiwany spokój, ona jest dla niego jak powietrze.

Ale czy taka miłość ma szanse przetrwać?

Czy Dominik potrafi odciąć się od bolesnej przeszłości?

Czy da się żyć bez powietrza?

lubimyczytac.pl

Liebster Blog Award

Liebster Blog Award było bardzo popularne jakiś czas temu w blogosferze. Mi osobiście znudziły się pytania, które często się powtarzały. Jednak ostatnio otrzymałam nominację od Agnieszki z bloga Książka od kuchni i postanowiłam odpowiedzieć na nominację, bo pytania są bardzo interesujące. Agnieszce bardzo dziękuję, a Was zapraszam do czytania. 

#79 - [PRZEDPREMIEROWO] Kasie West || Chłopak z sąsiedztwa

Odkąd przeczytałam Chłopaka na zastępstwo Kasie West wiedziałam, że będę chciała zapoznać się z innymi powieściami tej autorki i zobaczyć, czy one również mnie zachwycą. Na okazję długo nie musiałam czekać, bo Wydawnictwo Feeria postanowiło wydać Chłopaka z sąsiedztwa. Czy on również mnie zachwycił? O tym już za chwile. 

Poloniści mnie zlinczują, czyli jak było ze mną i lekturami.

Cześć dziś przychodzę do Was z filmikiem o lekturach szkolnych. Wiem, że najchętniej zapomnielibyście o tym, że lektury istnieją, ale mam nadzieję, że choć trochę tym materiałem 

Was zainteresuje. 

Od razu uprzedzam, że filmik nie ma na celu odradzanie czytania lektur. To nie jest mój cel. Po prostu po ukończeniu szkoły średniej chciałam opowiedzieć Wam o moim podejściu do lektur i o tym, co sądzę o poszczególnych książkach.