Książka i film || Przekleństwa niewinności

Ostatnio przeczytałam książkę, która wywarła na mnie ogromne wrażenie, a potem obejrzałam jej ekranizację i stwierdziłam, że muszę podzielić się z wami moją opinią o Przekleństwach niewinności Jefreeya Eugenidesa. Ten wpis może być chaotyczny, ale nie potrafię zebrać myśli, choć minęło już trochę czasu odkąd przeczytałam jego książkę. 

Życie spokojnego miasteczka w pobliżu Detroit toczy się wokół rodziny Lisbon. Pięć pięknych, ekscentrycznych sióstr skupia na sobie uwagę młodych mężczyzn, którzy obsesyjnie gromadzą wszystkie dowody ich istnienia. Z ulubionych płyt dziewcząt, zagubionych grzebyków i popękanych lusterek próbują odtworzyć ich sekretne życie na granicy dziewczęcości i kobiecości. Presja pełnej niedopowiedzeń, dojrzewającej seksualności doprowadza siostry do samobójstwa. Kto zawinił: rodzina, społeczność, one same?

#85 - Sylwia Trojanowska || Szept wiatru

Żegnanie się z bohaterami jednej z ulubionych historii nie jest łatwe, a ja właśnie muszę to zrobić, dlatego tak długo zwlekałam z napisaniem mojej opinii o ostatnim tomie serii mojej imienniczki Sylwii Trojanowskiej. Mówię tu o Szepcie wiatru, który był wspaniałym zwieńczeniem opowieści o Kasi Lasce.

Co byś zrobiła, gdyby przyszło ci walczyć o szczęście i miłość? Do czego byś się posunęła, aby zatrzymać to, co dla ciebie najcenniejsze? Główna bohaterka "Szeptu wiatru" szuka swego szczęścia, podejmując nierzadko trudne i kontrowersyjne decyzje. Goni za prawdą, zderza marzenia z rzeczywistością, odważnie poszukuje rozwiązań, by sięgnąć marzeń oraz by zatrzymać miłość, która całkowicie zawładnęła jej życiem.

Lubimyczytac.pl

Gdzie kupuję książki? Zestawienie księgarń.

Kilka razy zostałam zapytana o to, gdzie kupuję książki, dlatego postanowiłam zrobić o tym wpis na blogu. Wiem, że ostatnio jest sporo tego typu postów na blogosferze, czy też booktubie, ale stwierdziłam, że chcę opowiedzieć Wam o tym jak to wygląda u mnie i jeżeli zostanę jeszcze raz zapytana o to, gdzie kupuję i gdzie warto kupować książki będę odsyłać wszystkich do tego wpisu. 

#84 - [PRZEDPREMIEROWO] Kasie West || PS. I LIKE YOU

Kasie West to moje odkrycie 2016 roku, w którym przeczytałam trzy jej powieści. Rok zakończyłam jej najnowszą powieścią, która będzie wydana w styczniu przez Wydawnictwo Feeria Young, czyli PS I LIKE YOU. Chłopaka na zastępstwo kocham, bo to naprawdę słodka i urocza powieść. Chłopak z sąsiedztwa podobał mi się trochę mniej, ale i tak autorka przedstawiła ciekawą historię. I teraz PS I LIKE YOU, które po prostu ubóstwiam. Podczas czytania moje serce znowu zabiło szybciej tak jak przy czytaniu Chłopaka na zastępstwo, więc nie dziwcie się, że w tej recenzji pojawi się dużo „ochów i achów”. Jestem zachwycona i zakochana i chcę więcej Kasie West. 

Co robisz, gdy podczas lekcji chemii w głowie wirują ci zamiast pierwiastków fragmenty ulubionych piosenek?

#83 - Amber Smith || Co mnie zmieniło na zawsze

W swoim czytelniczym życiu zetknęłam się już kilka razy z powieściami, które poruszały temat gwałtu. Jednak „Co mnie zmieniło na zawsze” było zupełnie inną powieścią od tamtych. Zdecydowanie jest to pozycja, która się wyróżnia i warto zawrócić na nią uwagę, ale mimo tego strasznie trudno mi jest ją ocenić. Nie zrozumcie mnie źle. To jest naprawdę dobra historia, ale mam wobec niej trochę mieszane uczucia. 

To nie liceum ją zmieniło. To gwałt.

Pewnego wieczoru najlepszy przyjaciel jej brata – niemal członek rodziny – sprawia, że świat Eden wywraca się do góry nogami. To, co kiedyś wydawało się proste, teraz jest skomplikowane. To, co kiedyś wydawało się prawdą, teraz jest kłamstwem. Ci, których kiedyś kochała, teraz budzą tylko jej nienawiść. Nic już nie ma sensu. Wie, że powinna powiedzieć komuś o tym, co się stało, ale nie może tego zrobić. Więc ukrywa to w sobie, głęboko. Ukrywa też to, kim kiedyś była – bo teraz jest już inna. Na zawsze. 

Lubimyczytac.pl

NAJBARDZIEJ IRYTUJĄCA BOHATERKA - Bella kontra Anastasja

Sprawność fizyczna

To co najbardziej mnie denerwowało podczas czytania Zmierzchu to właśnie niezdarność Belli. Rozumiem, że Mayer chciała wykreować postać, która nie jest dobra w sporcie i jest niezdarą, ale moim zdaniem znacznie przesadziła. Nie wierze, że nie można przejść po lesie, aby ani razu się nie przewrócić, a to co było na lekcji wf to już nie wspomnę.

Natomiast Anastasja też była trochę kreowana na taką niezdarną dziewczynę, ale pani James o dziwo nie przekombinowała i oprócz tej wpadki w gabinecie Greya, kiedy to się przewróciła pod względem koordynacji ruchowej była całkiem znośna.

BELLA - 1

ANASTASJA - 0

Parę słów o konferencji "Oblicza Wampiryzmu"

Stowarzyszenie Badaczy Popkultury Trickster po raz kolejny zorganizowało konferencje naukową. Tym razem pod obiekt badań wzieli postać wampira. 2 i 3 grudnia we Wrocławiu odbywały się wykłady, na które słuchacze mieli wstęp wolny. Nie mogłam ominąć takiego wydarzenia i wybrałam się na jedną z wielu konferencji. 

#82 - Lauren Oliver || Panika

Nigdy nie miałam ochoty na zapoznanie się z twórczością Lauren Oliver, chociaż słyszałam o niej bardzo wiele dobrych opinii. Jednak gdy na rynku wydawniczym pojawiła się Panika, wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Ciągnęło mnie do niej mimo często słyszanych kiepskich opinii. Panika już za mną, a więc co o niej sądzę?

Wyobraź sobie senne, pogrążone w beznadziei miasteczko.

Wyobraź sobie dziewczynę, która nie wierzy, że może ją spotkać coś dobrego.

Wyobraź sobie grę, w której każdy musi podjąć śmiertelne ryzyko, by wygrać wielką nagrodę – przepustkę do lepszego życia.

Ta gra to Panika. Nikt nie wie, kim są sędziowie, którzy wymyślają zadania i czuwają nad przebiegiem rywalizacji. Uczestnicy zostają zmuszeni do przesunięcia własnych granic, do wyjścia poza strefę bezpieczeństwa, do stawienia czoła najgłębszym lękom.

Dziewczyna ma na imię Heather. Od zawsze pogardzała grającymi w Panikę. Ale kiedy jej chłopak odchodzi do innej, pełna wściekłości, bólu i rozpaczy zmienia swoje podejście i decyduje się przystąpić do rywalizacji. Nigdy nie spodziewała się, że to zrobi. Aż do tego lata.

#81 - Carina Bartsch || Lato koloru wiśni

Jakiś czas temu Angelika z kanału Jeszcze jeden rozdział polecała powieść Cariny Bartsch „Lato koloru wiśni”. Nie miałam w najbliższych planach sięgać po tę pozycję, ale gdy zobaczyłam ją w bibliotece pomyślałam, a czemu by nie. Ogromnie się ciszę, że wzięłam ją z półki bibliotecznej, bo tak świetnie dawno się nie bawiłam przy czytaniu, nie licząc mojego ukochanego Chłopaka na zastępstwo, z którym „Lato koloru wiśni” może konkurować.

Lekkie love story utrzymane w konwencji romansu akademickiego. Emely, obdarzona odrobinę sarkastycznym poczuciem humoru studentka literaturoznawstwa, szczerze cieszy się z przeprowadzki jej najlepszej przyjaciółki do Berlina. Nie wie jeszcze, że szalona Alex zamierza zamieszkać w mieszkaniu swojego brata, przystojnego, szmaragdowookiego bruneta, z którym Emely łączą niemile wspomnienia. Na szczęście wkrótce dziewczyna otrzyma romantyczny mail od tajemniczego wielbiciela...